Δεν θέλω να πιστέψω πως συνειδητά ροκάνισαν και οι δύο το χρόνο μέχρι το παρά πέντε της θητείας Γκουτέρες
Και ξαφνικά, Νίκος Χριστοδουλίδης και Τουφάν Έρχιουρμαν πάνε μαζί σε φεστιβάλ, παρακολουθούν συνεδριάσεις των δικοινοτικών επιτροπών και συστηματοποιούν τις επίσημες συναντήσεις τους. Έπρεπε να περάσει ένας χρόνος από την εκλογή του νέου Τουρκοκύπριου ηγέτη για να γίνουν τα ελάχιστα βήματα που δημιουργούν -αν μη τι άλλο- ένα καλύτερο μεταξύ τους κλίμα. Μετά το θερμό εναγκαλισμό της πρώτης τους συνάντησης, άφησαν και οι δύο να τρέξει μπόλικο νερό στο μύλο της αμφισβήτησης, της καχυποψίας και της αλληλοϋπόσκαψης. Κόντρα στις επίμονες προσπάθειες των Γκουτέρες και Ολγκίν να στείλουν μηνύματα καλής διάθεσης, ακόμα και ανθρώπινης επαφής, προς τις δύο κοινότητες.
Πέρασε λοιπόν ένας χρόνος, πραγματοποίησαν συνολικά 12 συναντήσεις χωρίς να δημιουργούν την ελάχιστη χαραμάδα ελπίδας, για να φθάσουμε στην Τρίτη (και 13) και να αποφασίσουν να βγουν έξω από τις κλειστές αίθουσες μπας και πάρουν λίγο αέρα και αντιληφθούν τι γίνεται σε αυτόν τον τόπο. Ας είναι. Αν το εννοούν και εάν θέλουν να εγκαινιάσουν μια νέα περίοδο στη μεταξύ τους πρώτα σχέση, είναι θετικό. Ίσως οι πολιτικοί μας συνειδητοποιήσουν κάποια στιγμή ότι πρέπει να κατέβουν από το θρόνο των μεγάλων «σκακιστών» και να αναζητήσουν τις διεξόδους σε πιο απλά πράγματα. Και αντί να αισθάνονται σαν μεγάλοι διεθνείς παράγοντες που επηρεάζουν τις παγκόσμιες εξελίξεις, να ασχοληθούν λίγο περισσότερο και με το δύσμοιρο αυτό νησί.
Δεν θέλω να πιστέψω πως συνειδητά ροκάνισαν και οι δύο το χρόνο μέχρι το παρά πέντε της θητείας Γκουτέρες. Ούτε ότι το κάνουν τώρα γιατί ο κ. Έρχιουρμαν θέλει να ενισχύσει το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα στις επικείμενες εκλογές των κατεχομένων και ο κ. Χριστοδουλίδης θέλει να δικαιολογήσει τη συστηματική καλλιέργεια προσδοκιών από μέρους του η οποία διαψεύστηκε πολλάκις. Θέλω να πιστεύω (αφελώς;) ότι κάποια στιγμή αντιλήφθηκαν πως από το τέλος Δεκεμβρίου θα μείνουν μόνοι και κανείς δεν θα ασχολείται μαζί τους (και μαζί μας) για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ούτε και αυτή η Ολγκίν, ο διορισμός της οποίας έγινε από τον απερχόμενο πλέον ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ο Αναστασιάδης στο παρασκήνιο του προεκλογικού
Νικόλας σε «25 λεπτά»: «Η απόσυρση της Αννίτας αλλάζει τα δεδομένα»
Και τότε, τι θα έχουν να λένε στα ακροατήριά τους; Πάντα θα έρχονται εκλογές, με πρώτες τις δικές μας προεδρικές. Και σε αυτές ειδικά, ο κ. Χριστοδουλίδης θα βρει απέναντί του υποψήφιους που θα τον κατηγορούν ότι, παρά τις πομπώδεις διακηρύξεις του, διένυσε μία ολόκληρη πενταετία χωρίς να καταφέρει να επαναρχίσουν έστω οι συνομιλίες. Και γνωρίζει (θα πρέπει να γνωρίζει) ότι το επιχείρημα «φταίει η τουρκική αδιαλλαξία» δεν είναι πια αρκετό, ούτε και δικαιολογεί την πλέον επικίνδυνη ακινησία.
Οι δύο ηγέτες έχουν μπροστά τους ένα κρίσιμο δίμηνο. Αν δεν περιμένουν το επόμενο φεστιβάλ και εάν αναζητήσουν πολλούς άλλους τρόπους για να αποδείξουν ότι άνοιξαν μια νέα σελίδα στην οποία θέλουν πραγματικά να γράψουν την καλή τους διάθεση να σπάσουν τα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί, ίσως δώσουν μια τελευταία ευκαιρία στον Αντόνιο Γκουτέρες να αφήσει κάτι χειροπιαστό στον/στην διάδοχό του.
Αν όχι, ας αναλάβουν την ευθύνη μίας ακόμα -αυτή τη φορά οριστικά- χαμένης πενταετίας…
