Όταν οι πολίτες αναλαμβάνουν τον ρόλο του κράτους και οι αξιωματούχοι σιγοντάρουν την ασυδοσία
Όταν την περασμένη Πέμπτη συζήτησε η επιτροπή ελέγχου την έκθεση της ελεγκτικής υπηρεσίας για παραβιάσεις του σχεδίου για τον Ακάμα, τόσο οι διάλογοι όσο και τα υπόκωφα μηνύματα ήταν αποκαλυπτικά. Δεν ενισχυόταν μόνο η αίσθηση της πλήρους ασυδοσίας που εκτυλίσσεται στην περιοχή. Αλλά εμπεδωνόταν και η εγκληματική άγνοια -στην καλύτερη περίπτωση- αυτών που είτε διορίστηκαν για να ενεργούν προς όφελος του περιβάλλοντος, είτε όφειλαν ως αξιωματούχοι να το προασπίζονται. Δεδομένου ότι συνδέεται άρρηκτα με την ευημερία των πολιτών που καμώνονται πως υπερασπίζονται.
Αφορμή για να διαπιστωθεί η ανομία, ήταν μεταξύ άλλων και η συζήτηση για την κίνηση διοργανωτών εκδήλωσης στον Άγιο Γεώργιο Πέγειας να εγκαταστήσουν έδρα με τη χρήση εξοπλισμού ήχου και φωτισμού, επηρεάζοντας έτσι και τις θαλάσσιες χελώνες της περιοχής. Ο δήμαρχος της Πόλης Χρυσοχούς όμως τα έβαλε με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις. Τις κατήγγειλε ότι «δημιουργούν συνεχώς ζητήματα» και πως βρήκαν «λόγο ύπαρξης» μέσα από τα έργα του Ακάμα. Και ενώ θα ανέμενε κανείς πως οι βουλευτές, που παρακολουθούσαν θα ανταπαντούσαν, κάποιοι εξ αυτών έγιναν οι απολογητές τους.
Ο Χρύσανθος Σαββίδης χαρακτήρισε εξαιρετικό το νέο εστιατόριο του επιχειρηματία που καταγγέλλεται κατά τα άλλα στην έκθεση μεταξύ άλλων για επεκτάσεις στην περιοχή που προσκρούουν στο Σχέδιο του Ακάμα. Εγείροντας ερωτήματα για το πόσο αντιλαμβάνεται το θέμα, την σοβαρότητα της κατάστασης και το ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του στη βουλή. Και μαζί με άλλους εξέφρασε την εκτίμηση πως δεν έπαθαν και κάτι οι χελώνες εξαιτίας μίας εκδήλωσης που κράτησε τρεις ώρες.
Το πόσο ευαισθητοποιημένη είναι άλλωστε η βουλή σε ζητήματα περιβάλλοντος διαπιστώθηκε από το γεγονός ότι αφέθηκε να δοθεί η Προεδρία της επιτροπής περιβάλλοντος στο ΕΛΑΜ με τις γνωστές του αμφιλεγόμενες θέσεις. Όμως θα ανέμενε κανείς πως ο Επίτροπος Περιβάλλοντος θα επιχειρούσε να σταθεί ασπίδα σε όλο αυτό που εκτυλίσσεται. Αντ’ αυτού η παρουσία του δεν ήταν μόνο αποκαρδιωτική αλλά και προσβλητική προς όσους αγωνίζονται για την προστασία αυτού του τόπου. Υποβαθμίζοντας ο Ηλίας Μυριάνθους την κατάσταση, υποστήριξε πως οι αντιδρώντες δεν είχαν επαρκή αντίληψη της γεωγραφικής θέσης της εξέδρας σε σχέση με τις παραλίες ωοτοκίας των χελωνών. Και όταν τον ρώτησε άναυδος ο Ανδρέας Παπακωνσταντίνου με ποια ειδίκευση μιλά, του ανταπάντησε με ύφος ότι είναι τόσο ειδικός, όσο εκείνος με τις εκθέσεις της ελεγκτικής υπηρεσίας.
Ένας πρώην βουλευτής ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με το περιβάλλον. Ένας πολιτικός που δεν ενδιαφέρθηκε όσο ασκούσε κοινοβουλευτικό έλεγχο γι’ αυτό, ούτως ώστε να δικαιολογηθεί το πόστο που έλαβε στη συνέχεια. Ένας Επίτροπος Περιβάλλοντος που με την στάση του απάντησε πως ο διορισμός του δεν συνδέεται με την προάσπιση του περιβάλλοντος ή την ευημερία των ζώων. Αλλά με το πολιτικό βόλεμα που έχει ως ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές.
Το προβληματικό είναι πως παραβιάσεις, ξεχείλωμα των νομοθεσιών και άκρατη αναρχία παρατηρείται παντού. Με ένα συνεχές ξερίζωμα δέντρων στο όνομα μιας ανάπτυξης, με ένα συνεχές τσιμέντωμα των πόλεων. Καταστρέφοντας ο,τι πράσινο απέμεινε.
Από αυτό ακριβώς εγείρεται το ερώτημα αν οι αξιωματούχοι λειτουργούν ως εκπρόσωποι των πολιτών ή των μεγάλων συμφερόντων; Επειδή δεν είναι μόνο προκλητικά ανεπαρκείς αλλά πλέον απολογητές των όσων εγκληματικών γίνονται. Πλέον είναι οι πολίτες, οι Μη κυβερνητικές οργανώσεις και πολύ λίγα πολιτικά πρόσωπα που ανέλαβαν το βάρος να αποτρέψουν την οικολογική καταστροφή που εκτυλίσσεται καθημερινά. Είναι οι εθελοντές οι οποίοι έχουν αναλάβει στην πλάτη τους και την φροντίδα όλων των αδέσποτων ζώων. Με την καθημερινή τροφή και τις στειρώσεις. Γιατί οι αρμόδιες αρχές επικαλούμενες την γραφειοκρατία είναι ηχηρά απούσες από παντού. Και όταν ζητήσουν οι πολίτες εξηγήσεις από τους δράστες της καταστροφής του περιβάλλοντος τους απαντούν απαξιωτικά να τους καταγγείλουν. Εμπεδώνοντας πως αν επιβληθεί πρόστιμο θα είναι ασήμαντο. Και δίδοντας την αίσθηση πως έχουν πλάτες για όσα κάνουν.
Είναι μία περίοδος πρόκλησης και για το περιβάλλον και για την ευημερία των ζώων. Το ζήτημα όμως είναι πως στην Κύπρο δεν έχει απλώς υποβαθμιστεί. Υπονομεύεται καθημερινά από τους ίδιους τους αρμόδιους. Στέλνοντας το μήνυμα πως η Πολιτεία, όχι μόνο δεν ξέρει πώς να το υπερασπιστεί διορίζοντας τα λάθος πρόσωπα στις πιο νευραλγικές θέσεις. Αλλά ενισχύοντας την αίσθηση, πως λόγω των μεγάλων συμφερόντων, δεν θέλει.
