Πώς ακριβώς σκοπεύουν να προωθήσουν τη θεολογική ατζέντα του IAF; Θα κλείσουν ραντεβού με τον Αρχιεπίσκοπο και στη συνέχεια, θα αρχίσουν να οργανώνουν κατηχητικά;
Η ίδρυση του κυπριακού παραρτήματος του Israel Allies Foundation (IAF) από τους βουλευτές του ΕΛΑΜ, του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ (Σωτήρη Ιωάννου, Μάριο Πελεκάνο, Γιώργο Κάρουλλα, Χαράλαμπο Πετρίδη, Ανδρέα Αποστόλου και Χρύση Παντελίδη) προκάλεσε, δικαίως, έντονες αντιδράσεις. Τα ερωτήματα αφορούν τόσο τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι εν λόγω βουλευτές όσο και το πολιτικό πλαίσιο της συνεργασίας τους, μεταξύ άλλων.
Ο επικεφαλής του κυπριακού παραρτήματος του IAF, Χρύσης Παντελίδης, προχώρησε σε δημόσιες δηλώσεις, επιχειρώντας να διευκρινίσει τους σκοπούς και τις δράσεις της οργάνωσης. Το πρόβλημα είναι ότι οι εξηγήσεις που έδωσε για τον σκοπό του IAF δεν συνάδουν με όσα ο ίδιος ο οργανισμός διακηρύττει.
Ο IAF αποσκοπεί στην προώθηση των συμφερόντων του κράτους του Ισραήλ σε κοινοβούλια άλλων χωρών, υποστηρίζοντας φιλοϊσραηλινούς βουλευτές που αναλαμβάνουν να προωθούν τον σιωνισμό. Η δραστηριότητά του, ωστόσο, εδράζεται και σε μια συγκεκριμένη θρησκευτική αντίληψη. Πιο συγκεκριμένα, ο IAF αυτοπροσδιορίζεται ως «ιουδαιοχριστιανικό» δίκτυο, ενώ η διπλωματία που προωθεί (faith-based diplomacy) στηρίζεται στη θρησκευτική πίστη και έχει συγκεκριμένη θεολογική ατζέντα.
Είναι, λοιπόν, άξιο απορίας πώς και γιατί ο επικεφαλής του κυπριακού παραρτήματος του IAF, βουλευτής του ΔΗΚΟ Χρύσης Παντελίδης, δεν είπε απολύτως τίποτα γι’ αυτή τη διάσταση. Δεν αφορά την κοινή γνώμη; Την απέκρυψε σκόπιμα; Την παρέλειψε; Ή μήπως δεν έχει αντιληφθεί πλήρως τη φύση του οργανισμού του οποίου ανέλαβε να ηγηθεί;
Επειδή πρόκειται για ζήτημα δημοσίου συμφέροντος και επειδή οι εν λόγω Ελληνοκύπριοι βουλευτές δεν παρουσίασαν ολόκληρη την εικόνα των θέσεων του οργανισμού που εκπροσωπούν στην Κύπρο, ας εξετάσουμε ποια θεολογική αντίληψη καλούνται να υποστηρίξουν όσοι συμμετέχουν στον IAF.
Ο IAF επιδιώκει να θεμελιώσει τη στήριξη που λαμβάνει το Ισραήλ από ξένα κοινοβούλια σε συγκεκριμένη θεολογική βάση. Γι’ αυτό και το δίκτυο απευθύνεται σε Χριστιανούς βουλευτές, όχι αδιακρίτως σε εκπροσώπους διαφορετικών θρησκευτικών ή κοσμοθεωρητικών αντιλήψεων.
Στόχος του, όπως προκύπτει από τη θεολογική προσέγγιση που αναπτύσσει ο ίδιος ο πρόεδρός του, είναι να πείσει ότι οι Εβραίοι αποτελούν πράγματι τον εκλεκτό λαό του Θεού και ότι η γη στην οποία ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ τούς ανήκει όχι απλώς για πολιτικούς ή νομικούς λόγους, αλλά επειδή η ίδρυση και η ύπαρξη του κράτους εκπληρώνουν τις υποσχέσεις που, σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή, έδωσε ο Θεός στους Ιουδαίους κατά την αρχαιότητα.
Ο IAF προωθεί, συνεπώς, μια συγκεκριμένη χριστιανική ερμηνεία της σχέσης μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης: η πρώτη εξακολουθεί να διατηρεί σε ισχύ τις υποσχέσεις προς τον εβραϊκό λαό, οι οποίες δεν ακυρώνονται ούτε υποκαθίστανται από τη δεύτερη. Συναφώς, προβάλλεται μια θεολογική προσέγγιση που συνδέεται με τον ευαγγελικό χριστιανικό σιωνισμό και διαφοροποιείται από άλλες χριστιανικές παραδόσεις, περιλαμβανομένης της Ελληνορθόδοξης.
Όλα αυτά περιγράφονται στο βιβλίο που εξέδωσε το 2020 ο συνιδρυτής και πρόεδρος του IAF, Josh Reinstein, με τίτλο Titus, Trump and the Triumph of Israel: The Power of Faith-Based Diplomacy (Gefen Publishing House). Ο κ. Χρύσης Παντελίδης το έχει διαβάσει; Οι υπόλοιποι βουλευτές;
Η θεολογική ανάλυση του προέδρου του IAF είναι, από πολλές απόψεις, προβληματική: περιέχει ανακρίβειες, ασάφειες και ερμηνευτικά άλματα. Ωστόσο, ακριβώς μέσα από αυτές τις επιλογές αναδεικνύεται η πολιτική και θρησκευτική στόχευση του Προέδρου του IAF.
Αρχικά, ο Reinstein υποστηρίζει ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους ορισμένοι άνθρωποι δεν υποστηρίζουν το Ισραήλ στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή βασίζεται σε ένα «σφάλμα» που πρέπει να διορθωθεί: δεν βλέπουν τη σύγκρουση μέσα από το πρίσμα της Βίβλου, δηλαδή της Παλαιάς Διαθήκης (σ. 21).[1] Εάν κάποιος πιστέψει στη Βίβλο (εννοώντας την Παλαιά Διαθήκη) θα αντιληφθεί ότι τα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα αποτελούν εκπλήρωση προφητειών (σ. 31).
Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση, οι «παραδοσιακές» Εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και η Ελληνορθόδοξη, καλούνται να αναθεωρήσουν τη θεολογική τους στάση. Ο Reinstein τις παρουσιάζει ως Εκκλησίες που θεωρούν ότι, με την Καινή Διαθήκη, η Εκκλησία κληρονομεί τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί αρχικά στους Ιουδαίους. Αντίθετα, οι Ευαγγελικοί, όπως τους περιγράφει, θεωρούν την πρώτη διαθήκη μεταξύ Θεού και εβραϊκού λαού απόλυτη και αναντικατάστατη.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι οι Χριστιανοί αποκλείονται από τον εκλεκτό λαό του Θεού. Μπορούν και αυτοί να συμμετέχουν σε αυτόν, ως παρακλάδι των Ιουδαίων, αρκεί να αντιληφθούν τον εαυτό τους ως «μπόλι» (sic) πάνω στον αρχικό, τον ορίτζιναλ τον αυθεντικό κορμό: ως «μπόλι» των Ιουδαίων (σ. 47).
Αυτή η ερμηνεία, σύμφωνα με τον Reinstein, επέτρεψε στους Ευαγγελικούς να αρχίσουν να πείθουν και άλλους Χριστιανούς ότι όσα συμβαίνουν στη γη του Ισραήλ αποτελούν σημάδια πως οι Εβραίοι είναι πράγματι ο εκλεκτός λαός του Θεού, όπως αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη (σ. 48).
Ο εβραϊκός λαός αντιπροσωπεύει την παρουσία του Θεού στον κόσμο, διατηρεί τη διαθήκη με τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ και το Ισραήλ αποτελεί την εκπλήρωση των προφητειών της Εβραϊκής Βίβλου. Οι Χριστιανοί που θα το συνειδητοποιήσουν αυτό, υποστηρίζει ο Reinstein, θα σταθούν με ταπεινοφροσύνη στο πλευρό του Ισραήλ και θα το υποστηρίζουν (σ. 103).
Προκύπτουν λοιπόν κάποια αμείλικτα ερωτήματα προς τους Ελληνοκύπριους βουλευτές. Πώς ακριβώς σκοπεύουν να προωθήσουν τη θεολογική ατζέντα του IAF; Θα κλείσουν πρώτα ραντεβού με τον Αρχιεπίσκοπο και, στη συνέχεια, θα αρχίσουν να οργανώνουν κατηχητικά; Ή θα κάνουν το αντίστροφο;
Πότε θα ανακοινώσουν στους Χριστιανούς ψηφοφόρους τους ότι οι Εβραίοι είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού, αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας διότι ως Χριστιανοί μπορούν να αποτελέσουν «μπόλια» πάνω στον αρχικό κορμό και να τραφούν από την ίδια ρίζα; Ως «μπόλια» είναι μεν διαφορετικό είδος που προστέθηκε τεχνητά εκ των υστέρων πάνω στον αρχικό κορμό, ωστόσο θα θρέφονται και αυτοί από την ίδια ρίζα. Θα φάνε καλά, αλλά μόνο αν πιάσει το «μπόλι».
[1] Όλες οι αναφορές στις σελίδες του βιβλίου αποτελούν δικές μου παραφράσεις του πρωτότυπου αγγλικού κειμένου.
