Ο γνωστός ηθοποιός καταγράφει, τις ταινίες, τις παραστάσεις και τα βιβλία που τον σημάδεψαν
Βιβλία :
Είχα αργήσει να μπω στον κόσμο του βιβλίου, αδυνατούσα να συγκεντρωθώ, όταν «διάβαζα» ένα βιβλίο σκεφτόμουν παράλληλα οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που διάβαζα.. το πρώτο βιβλίο που με κέρδισε, ήταν θεατρικό κείμενο. Σαιξπηρ:«Ρωμαίος και Ιουλιέτα», δεν συνειδητοποίησα ποτέ πως έγινε αυτό. Διάβαζα και βίωνα παράλληλα!
Στην πορεία θα έλεγα με βεβαιότητα ότι έχω αναπτύξει μια αδυναμία στους Ρώσους συγγραφείς. Αγαπημένος ο Ντοστογιεφσκι. Το ξέρω καθόλου πρότυπο, αλλά μετά το έγκλημα και τιμωρία, μόλις ακούσω τη λέξη βιβλίο, είναι η πρώτη μου σκέψη.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Παρ’ όλα αυτά το καλοκαίρι διάβασα ένα καινούργιο βιβλίο «επιστροφή στο Παλέρμο» Magali Discours που μου άφησε ένα πολύ μαντορινενιο aftertaste και έτσι το Παλέρμο, έγινε προτεραιότητα στην λίστα με τα επόμενα ταξίδια.
Σειρές:
Δεν θα έλεγα ότι είμαι και τόσο σειράκιας. αλλά η πρώτη σειρά που με παρέσυρε σε τόσο μεγάλο βαθμό που για 2 βδομάδες ήταν προτεραιότητα και προσπαθούσα να μην κάνω τίποτα άλλο, προφασιζόμουν ελεύθερο χρόνο για να την βλέπω! Αυτή η σειρά είναι το Peaky Blinders. Παρακολουθούσα και ζήλευα! Θα ήθελα πολύ να παίζω στην σειρά!
Ταινίες:
Αρχή θα κάνω με «cinema paradiso» του Τζουζεπε Τορνατορε που είδα σχετικά πρόσφατα, σπουδαία ταινία! Παιδικά όνειρα, και πως ένα παιδί βρίσκει τον τρόπο να καλλιεργήσει αυτά τα όνειρα. Αρκεί και μόνο ένας άνθρωπος να του πει ότι μπορεί να τα καταφέρει!
Και συνεχίζω με την «Malena» πάλι του Τζουζεπε Τορνατορε.. Αχ.. νομίζω τα λέει όλα. (Αν αρχίσω να γράφω δεν θα ξέρω που να σταματήσω).
«Rebel without a cause» σε σκηνοθεσία του Νίκολας Ρέι. Όλα μου τα εφηβικά χρόνια, με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο μου James Dean.
Μια ταινία που σκέφτομαι συχνά είναι το «Holly Motors», σκηνοθεσία του Leos Carax το είδα όταν ήμουν ακόμα στην δραματική σχολή και μου είχε μείνει η ερμηνεία του Denis Lavant,»
«The Godfather» σε σκηνοθεσία Φράνσις Φορντ Κόπολα. Ταινιαρα!
«Some like it hot» σε σκηνοθεσία του Μπίλι Γουάιλντερ. Υπέροχη Μέριλιν Μονρόε!
«City of God» σε σκηνοθεσία Fernando Meirelles. Δεν γίνεται να μείνεις ανεπηρέαστος μετά από αυτό.
«Fight Club» σε σκηνοθεσία Ντειβιντ Φίντσερ. Εκπληκτικός Μπραντ Πιτ και εκπληκτική ταινία.
«Τοπίο στην ομίχλη» του Θεοδωρου Αγγελοπουλου. Από τις πιο όμορφες εικαστικά ταινίες που έχω δει ποτέ!
** Θα κλείσω με μια ταινία που δεν την έχω δει αλλά είναι προτεραιότητα μου «La Vita e Bella». Ο λόγος που την γράφω είναι γιατί θέλω ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ να την δω! Ελπίζω ότι θα είναι καλοκαίρι και θα είμαι σε ένα θερινό cinema σε κάποια καθόλου τουριστική μικρή πόλη της Ιταλίας!
Θεατρικές παραστάσεις
Είναι πολλές, θα τις περιορίσω, θα γράψω τις πρώτες που μου έρχονται στο μυαλό. Το ξέρω ότι θα θυμηθώ κι άλλες πολλές στην πορεία, ίσως την καλύτερη μου να μην την θυμηθώ για να την γράψω, αλλά συμβαίνουν αυτά.
«Burnt city» των Punchdrunk, 3 ώρες εμπειρίας, 3 από τις πιο εποικοδομητικές καλλιτεχνικά ώρες της ζωής μου
Οι ερμηνείες του Άρη Σερβετάλη στις παραστάσεις «όνειρο ενός γελοίου» και «η καρδιά του σκύλου». Η ερμηνεία του Κωνσταντίνου Αβαρικιωτη στην «σκέψη»
Επίσης το relax Μynotis ένας μονόλογος του τεράστιου Βασίλη Παπαβασιλείου.
«1984» σε σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου είχα εντυπωσιαστεί.
«Η κωμωδία των παρεξηγήσεων» σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου που ήταν επίσης μια παράσταση που με έκανε να θέλω να εξερευνήσω κι άλλες τεχνικές θεάτρου και ήταν ίσως το έναυσμα να αρχίσω να ερευνώ την commedia del arte (χωρίς όμως η παράσταση να είναι commedia del arte, δεν θέλω να παρεξηγηθώ).
«Όρνιθες» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου.
Θα ήμουν άδικος όμως αν κρατούσα έξω από την λίστα την παράσταση του φίλου μου Κώστα Σιλβέστρου «Ο Πλούτος» του Αριστοφάνη. Ήταν για μένα αποκάλυψη και έμπνευση.
Όλες οι παραστάσεις έχουν αφήσει μέσα μου το αποτύπωμά τους.. είναι κι άλλες πολλές, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσω να γράφω και να κοινωνικοποιηθώ με το τραπέζι, γιατί είμαι ήδη αρκετή ώρα αποκομμένος.
