Πόσο δύσκολη είναι τελικά η επιλογή επαγγελματικού προσανατολισμού από τα παιδιά; Ποιός είναι ο ρόλος του γονεά στην διαδικασία και ποιος είναι ο συνδυασμός παραγόντων που πρέπει να λάβουν υπόψη τους τα παιδιά όταν κάνουν την επιλογή; Τις απαντήσεις έδωσε, μιλώντας στην εκπομπή Alpha Ενημέρωση, ο Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού Άριστος Κωνσταντίνου.
Ο κ. Κωνσταντίνου τόνισε πως η απόφαση των παιδιών είναι σημαντική, «όμως δεν είναι τρομερά δύσκολο να επιλέξει κάποιος. Αν αναλύσουμε τις επιλογές που έχει ένα παιδί, μπορεί ένα παιδί να επιλέξει κάτι, και στην πορεία να το εξελίξει».
Εξηγώντας πως είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων που πρέπει να ληφθούν υπόψη.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Τα ενδιαφέροντα, τα μαθήματα που ενδιαφέρουν περισσότερο το παιδί. Και σίγουρα τα επαγγέλματα πολύ πιθανό να τον ενδιαφέρουν να ασχοληθεί στο μέλλον. Για να διαλέξει κάποιος ένα επάγγελμα, είναι πολύ σημαντικό να δούμε δύο πράγματα: Με ποια επιστήμη θα απασχολείται, και τι περιβάλλον θέλει να ασχολείται με τη δουλειά του. Σε αυτόν τον πράγμα μπαίνει ένας παράγοντας, ο οποίος συζητούν τον πάρα πολύ συχνά. Πρέπει να κάνω αυτόν που αγαπώ ή να κάνω αυτόν που έχει προπτικές;»
Ο Σύμβουλος εξέφρασε την άποψη πως η απάντηση είναι ένας συνδυασμός των δύο.
«Εγώ πιστεύω είναι ένας συνδυασμός των δύο. Αν κάνετε αυτόν που αγαπάτε αλλά δεν έχει μέλλον, δεν θα βρείτε δουλειά. Ανάποδα όμως, αν διαλέξετε κάτι που έχει προοπτική, αλλά δεν είστε καλός, πάλι δεν θα καταφέρετε να βρείτε το επάγγελμα το οποίο σας ταιριάζει περισσότερο. Άρα θέλουμε έναν συνδυασμό. Κάτι που να αγαπούν τα παιδιά και κάτι που να υπάρχουν κάποιες προοπτικές.»
Ο κ. Κωνσταντίνου εξήγησε πως τα περισσότερα παιδιά γνωρίζουν τα ενδιαφέροντά τους, προσθέτοντας πως πολλά παιδιά δεν χρειάζονται κα καθοδήγηση από κάποιο σύμβουλο, με αρκετούς μαθητές να απευθύνονται στον ίδιο «απλά και μόνο για να επιβεβαιώσουν την επιλογή τους».
Το δύσκολο, όπως τόνισε, είναι «αυτό που δυστυχώς δεν βγαίνει ούτε μέσα από τα σχολεία, αλλά ούτε και από τους γονείς. Είναι τα περιβάλλοντα δουλειάς, για να καταλάβουν τα παιδιά τι επαγγέλματα υπάρχουν. Και αν εγώ σπουδάζω ή μου αρέσει η βιολογία και τα λοιπά, τι μπορώ να κάνω στο μέλλον. Εκεί είναι το μέλλον. Και σε αυτό είναι που εστιάζουμε για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε τα παιδιά.»
Μια συνεχής διαδικασία
Σύμφωνα με τον Ειδικό, το πρώτο πράγμα που ακούει από τα παιδιά είναι ότι θέλουν να βγάλουν πολλά χρήματα.
«Εγώ δεν λέω ότι δεν μπορείς να βγάλεις πολλά χρήματα, αλλά αυτό που σου λέω είναι ότι για να βγάλεις χρήματα, πρέπει να είσαι σε έναν τομέα όπου να υπάρχουν κάποιες προοπτικές, αλλά και να είσαι πολύ δυνατός σε αυτόν τον τομέα.»
Την ίδια ώρα ο κ. Κωσνταντίνου σημείωσε πως οι «επιλογές που έχουν τα παιδιά, επειδή μπορούν να τις αλλάξουν στην πορεία, είναι μια διαδικασία στην οποία μπορούν να μπουν από κάπου και σιγά-σιγά να ξεκινήσουν να εξερευνούν τα επαγγέλματα, ούτως ώστε μέχρι να φτάσουν στην τρίτη λυκείου να διαλέξουν αυτό που πραγματικά θέλουν».
Εξηγόντας πως το αρχικό βήμα είναι να αποφασιστεί μια α’ κατεύθυνση, όμως η διαδικασία δεν σταματά εκεί, με τα παιδιά να συνεχίζουν να εξερευνούν τα επαγγέλματα, ώστε μέχρι την Γ λυκείου να βρουν ακριβώς αυτό που επιθυμούν.
Ενώ έφερε παράδειγμα ένα παιδί που πιθανόν να ενδιαφέρεται να γίνει είτε νομικός είτε μηχανολόγος-μηχανικός, δύο επαγγέλματα πολύ διαφορετικά.
«Αν εξηγήσεις στο παιδί τα επαγγέλματα, εύκολα θα μπορεί να καταλάβει ποιο είναι το καλύτερο για τον ίδιο. Και όταν μπεις σε έναν δρόμο, είτε στον κλασσικό, είτε στον πρακτικό, έχει πολλές επιλογές. Δεν μπαίνεις και απλά μόνο από μια κατεύθυνση.»
Ο ρόλος των γονέων
Ο ρόλος των γονέων είναι πάρα πολύ σημαντικός στην πορεία επιλογής επαγγελματικού προσανατολισμού. Ορισμένοι γονείς είναι τρομερά υποστηρικτικοί και καθοδηγητικοί, ωστόσο το φαινόμενο των γονέων που προσπαθούν να εκπληρώσουν τα δικά τους απωθημένα εξακολουθεί να υπάρχει.
Το παιδί, όπως δήλωσε ο κ. Κωνσταντίνου, είναι αυτό που θα βρει τον κλάδο που θέλει να σπουδάσει, και εκεί ο γονέας έχει ρόλο καθοδηγητικό.
Το πού θα σπουδάσει όμως το παιδί, την περισσότερη ευθύνη την έχει ο γονέας.
«Γιατί αν δεν μπορώ να στείλω το παιδί μου οικονομικά, να σπουδάσει σε μια Α’ Β’ χώρα, τότε πώς το παιδί μου μπορεί να επιλέξει αυτή τη χώρα. Άρα σίγουρα εκεί παίζει πολύ άλλο ρόλο ο γονιός.»
Ενώ ως προς τους φόβους πολλών γονέων και παιδιών για την Τεχνητή Νοημοσύνη, ο κ. Κωνσταντίνου, εξέφρασε την άποψη πως «δεν έχουν να φοβούνται κάτι», προσθέτοντας πως «απλά το μόνο που πρέπει να κάνουν είναι να συνεχίσουν να μορφώνονται συνεχώς ούτως ώστε όποιας αλλαγές κι αν έρθουν να τις αντιμετωπίσουν».
